یادداشت

اهداف این یک هفته

lnbaran1 — Wed, 04 Nov 2009 20:45:08 GMT

اهداف من د راین هفته -تاسه شنبه ی بعد :

-مایعات روزی 8 لیوان

-خوردن مکمل هام

- فعالیت به قول صبا جنبش بیشتر

- انتخاب بهتر

- گوش دادن به شکم و بدن با این نکته که البته اگه دلم از چیزی بخواد می خورم اما به میزانی که شکم مبارک تصمیم می گیرد

- خود شارژی ببخشید اگه این واژه عجیب به نظر می رسه منظور م هر چیزی است که به من انرژی بده و شارژم کنه

- راحت گرفتن زندگی

وزنم رو هم فردا ثبت می کنم .

روزمره

lnbaran1 — Wed, 04 Nov 2009 19:24:18 GMT

صبحانه دو کف دست نان عسل یک ق م کنجد یک و نیم گردو یک ل چای

م یک ل چای یک شکلات

ناهار یک بشقاب عدس پلو یک کاسه کوچک ماست

م و شام(تدریجی ) یک موز یک خوشه کوچک انگور یک بیسکوئیت جو نازک یک شکلات یک ل چای چند دونه پاستیل دو ق لوبیا

قبل از خواب یک ل شیر

و از صبح تا ساعت ۷ شب کارهای مختلف که همشون رو گاه در حال دویدن حتی ، انجام می دادم .

خسته ام .اما حالم خوبه و این از همه مهمتره .

یادم رفته بود . نیم ساعت پیاده روی متوسط

امتیاز :۲ (فعالیت متوسط )+۱ سرزدن + ۵انتخاب اضلح -صبحانه+۱۵ گوش دادن به شکم =۲۳

دیروز چیزی رو شنیدم که مثل یک پس گردنی اساسی بود برام . تقریبا یک سالی است که بادوستی به واسطه ی دخترکامون معاشرت داریم و من تاثیر زیادی ازش گرفتم و می گیرم روحیه ی عالی ، فکر های بکر ، میل به زندگی ، یک مادر نمونه ، شاد ، اجتماعی ، متعادل بخشی از مشخصات اونه .دیروز از خودش شنیدم که همسرش رو دوسال قبل از دست داده وقتی که بچه اش یک سال و خورده ای بود ...این رو نه با گریه نه با ضعف نه با غم ...با صورتی باز و مثل یک واقعیت تلخ که در زندگی اش هست به من گفت ...اینقدر قوی که من حالم بد شد ... حالا می فهمم که چقدر عاشقانه و بادرایت با این کوچولوی سه سال و نیمه که دوست دخترک منه رفتار می کنه ...اینقدر این زن که تازه ۳۲ سالشه پخته و بزرگ و عاشق و سبک در عین حال و عالی رفتار می کنه که من هنوز درحیرتم که چطور می شه درد های بزرگ تو زندگی داشت و اینقدر قشنگ به زندگی ادامه داد و اینقدر قشنگ به زندگی نگاه کرد ...

تمام دیروز گیج بودم . یه جیزی تو دلم فرو ریخت .

روزمره

lnbaran1 — Tue, 03 Nov 2009 21:17:18 GMT

خب من تو مسابقه ی صبا جان شرکت کردم اما بیشتر از این که یک عضو فعال باشم انگیزه ای شد که دوباره متمرکز شم . ازهمون روز یک شنبه روزدوم مسابقه من بسیار فعال تر شدم و فعالیت های روز رو به چشم ورزش دیدم و سعی کردم هرکاری می کنم با یک جورتحرک آگاهانه همراه باشه . از کارهای خونه تا بازی با بچه ها . یک شنبه و دیروز کارخاصی در مورد رژیم نکردم اما امروز به نسبت بهتر بودم . من خودم راضی ام . یک شنبه منزل مامان ۷۳ بودوزنم اما امروز صبح ۷۱.۴و من خیلی خوشحالم. البته باید خیلی زیادمرهون این دوره ی شیردهی و دخترک شیطونم باشم که سرعت کاهش وزن م رو بیشتر می کنند اگر ...و فقط اگر من بعداز یک مدت خوب پیش رفتن یک هو زیر همه چی نزنم و برگشت به عقب نکنم یعنی اگر هم اینطور شد کوتاه باشه و ...

***

صبخانه دو بند انگشت نان یک ق م عسل یک ل چای

م یک ل چای یک ق چ عسل

ن یک بشقاب ماکارونی

م دو بیسکوئیت جو یک ل چای یک سیب یک خیار یک شکلات کوچک

ش سیب زمینی نخود فرنگی ذرت حعفری آب لیمو یک بشقاب - یک سهم ماهی

قبل از خواب یک ل شیر یک بیسکوئیت جو

هربارکه خواستم چیزی بخورم حواسم به بدنم بود و اگر می شد جایگزین کنم اینکارو کردم . صبحانه ممکن بود بدون حس گرسنگی و فقط ازرو عادت بخوام چیزهای دیگه و بیشتری بخورم .

ناهار بیش از این دلم می خواست اما آروم خوردم و طبق قانون ۲۰ دقیقه واقعا دیگه سیرشده بودم .

شام دیر آماده شد و دلم می خواست خیلی چیزها بخورم اما با میوه سرم رو گرم کردم .

سی و پنج دقیقه پیاده روی مفید داشتم .

نیم ساعت فعاليت سبك	يك امتياز
10دقيقه اضافه بر نيم ساعت فعاليت سبک	يك امتياز
نیم ساعت فعاليت متوسط	2 امتياز	۲
10دقيقه اضافه بر نيم ساعت فعاليت متوسط	2 امتياز
نیم ساعت فعاليت سنگين	3 امتياز
۵دقيقه اضافه بر نيم ساعت فعاليت سنگين	3 امتياز
سركشي به دوستان به هر یک نفر	يك امتياز	۳ صبا-آرام - شانون
نخوردن قندو شکر هر نوع بيش از 50 كالري	5 امتياز
انتخاب اصلح در جهت تغذيه مناسب به هر انتخاب 5 امتياز	5 امتياز	۱۵ صبحانه شام میان وعد ه
گوش كردن به شكم در حين غذا و آهسته خوردن	5 امتياز	۱۵
خوردن حداقل يك ليوان سبزيجات در طي روز	3 امتياز	۳

جمع امتیاز ۳۸

روزمره

lnbaran1 — Mon, 02 Nov 2009 21:09:18 GMT

بعدازظهر از سفر برگشتیم .بی وقفه کار داشتم تا ده شب . کمرم به شدت گرفته . بعداز خواب بچه ها ساعتی برای خودم گذاشتم . فکرهام رو جمع و جور کردم برنامه هام رو مرتب کردم و ...جالا خیلی بهترم. به تعدادی از بچه ها هم سر زدم . بچه های جدید از وبلاگ صبا

هر وبلاگی قصه ای داره برای خودش ...خوبیش اینه که به خودت میای و به خودت می گی من تنها نیستم و فقط من دوران سخت ندارم ...

ازفردا دقیق تر می نویسم .

روزمره

lnbaran1 — Sun, 01 Nov 2009 11:38:18 GMT

منتظرم که فردا برگردیم تهران . منزل خودمون بهتر می تونم برنامه ریزی داشته باشم . کلا این سفر خیلی بد بود . من هیچ کنترلی رو هیچ چی نداشتم . وزن نازنین که ۷۰ رسیده بود دوباره برگشت . الان ۷۳ هستم دوباره . خودم می دونم که به خیلی چیزها مربوط می شد . نگران نیستم . شاید چون دارم برمی گردم و می خوام که دوباره برنامه داشته باشم . اگه قرار بود بازهم بمونم به سختی می شد این وضع رو تغییر داد . ای کاش مدتی خونه ی خودم باشم و اینقدر این ور اون ور نرم . می خوام که اینطور باشه اما وقتی که ماموریت های آقای همسر شروع می شه با این دو وروجک واقعا انرژی کم میارم و به خونه ی مامان اینا برگشت می خورم .

از اگه ها و ایکاش ها بدم میاد . دیگه اینه که هست .فایده ای که ندارند فقط انرژی آدم رو می گیرند . این دور بودن راه و دست تنهایی من هم جزئی از قصه ی زندگی منه . مال منه . باید ببینم چه می کنم و چه باید بکنم . تمام هوش هیجانی اینو بهم می گه که حالا ببین چه می تونی بکنی که کمتر عذاب بکشی و تازه برعکسش لذت ببری و ...تمام سعی ام رو می کنم . تا الان هم کردم بازهم می کنم . کم نمیارم . تمام چیزهایی که الان دارن انرژی ام رو می گیرن انتخاب های عاشقانه ی من بودند و من قربونشون هم می رم .نکته جای دیگه است . چیزهایی که الان شدن دغدغه ام مال این دوره ام نیستند . یعنی الان وقتشون نیست . الان الویت با چیزهایی دیگه ای است . می دونم ها اما باز یادم می رن . اما این تکرار ها و به یاد آوردن های مکرر کارخودشون رو می کنند و خیلی جاهابه خودم میام .

انگار عمدا کسایی جلو روم میان و اخباری رو می شنوم یا چیزهایی رو می بینم که منو میرن به دغدغه های خودم . به کارهایی که الان تشنه ی انجامشونم . انگار عمدا به چالش کشیده می شم تا این موضوع رو حل کنم برای خودم ...و خودم رو ، روحم رو بزرگ تر کنم ...

من چقد ر پراز حرفم امروز ...

تکمیل ۱-سری به صباجون زدم . مثل همیشه پرازانرژی و انگیزه . به خودم می گم چرا منتظر فردا باشم .امروز هم می تونم یک کارایی کنم. سعی می کنم . امتیا ز ۱

تکمیل ۲- یک ساعت پیاده روی با سرعت متوسط - بچه ها رو هم بردم البته باکمک بابا که به کمک اومده بود. امتیاز ۴

جمع امتیاز :۵

روزمره

lnbaran1 — Mon, 26 Oct 2009 20:22:42 GMT

روزهای خوبی نیستند . همه چی به ظاهر خوبه البته . من باید دوباره خودم رو سر فرم بیارم . کسی این کارو برام نمی کنه . ازکسایی که راه می رن و نصیحت می کنن و سرهر چیزی یک نکته اخلاقی گوشزد می کنن بدم میاد .راحت ترین کارعیب و ایراد دیگران رو دیدنه .

خدا به من صبربده و انرژی مضاعف و همتی که خلوتی برای خودم بسازم، شده به قیمت کم خوابی و شب بیداری و خودم رو مرتب کنم . دلم برای خودم تنگ شده .

الناز چان ، نمایشگاه ۱۵ آبانه . مکان همون جای قبلی . لازم بود برام خصوصی شماره ات رو بگذار زنگ بزنم دوباره آدرس رو بدم . امیدوارم ببینمت .

روزمره

lnbaran1 — Thu, 01 Oct 2009 10:05:51 GMT

کامپیوتر بی نهایت مشکل داره . به نظرم ویروسی شده . اینترنت هم تا کانکت نشده مدام دیس می شه . به نظرم باید منتظر باشم آقای همسر بیاد یک دست اساسی به این فلک زده بکشیم . من که فرصت سرخاروندن هم ندارم . هی . دلم می خواست جدول کشی روزانه رو راه بندازم . مجبورم صبرکنم . اوضاع مثل همیشه است . بدون اتفاق خاصی .

از دیروز صبح دیگه کم آوردم . کمر درد هم گرفتم . به لادن زنگ زدم بیاد کمکم . که تا از سرکاربیاد شد هفت شب . بازهم غنیمت بود . امروز بهترم . دیروز به خودم می گفتم چی شد پس ؟ همین قدربود انرژیت ؟ می خواستی تنهایی از پسش بربیای دورروزه کم آوردی ؟ گاهی دلم می خواد فکر نکنم و یکی بیاد بهم بگه چی کارکن که این هم هیچ وقت تو رسم و رسومات من و خانواده نبوده . دیشب به هزارراه فکر می کردم که یادم اومد که وقتی اوضات خرابه بهتره تصمیمی نگیری و کار عجولانه ای نکنی . اصولا حالات و افکار این جورمواقع رو نباید جدی گرفت . بهترین چاره خوابه. و فردا روز دیگری می شه . اینو بارها تجربه کردم .

بچه ها خوبن . آمی تیدا شیطون تر و هوشیار تر شده . و البته شب تا صبح نمی ذاره من بخوابم . آمیتیس انگار کمی تب داره . بهش دارو دادم .امیدوارم سرما نخورده باشه . یه کم هم دلتنگ باباشه فکر کنم .البته ازش که می پرسم می گه نه اما به نظرم میاد که همینطوره .

یک سری اولویت هار و لیست کردم زدم رو در یخچال .با ماژیک های رنگی و پررنگ که دائم نگاه کنم و انجامشون بدم و یادم نره . اما با این که سخت نگرفتم انگار همیشه یک قسمت هایی باید فراموش بشه یا جا بمونه به هردلیلی .

گاهی سکوت پیدا می شه اما من اینقدر ذهنم خسته است و مشغول که به جای این که برم سراغ کارهای خودم می رم کارهای چرت و پر ت می کنم . مثلا می چسبم به تلویزیون و برنامه های مزخرف . شاید می خوام فراموش کنم .نمی دونم .من هیچ وقت از خودم سر درنمیارم .

می ترسم .شاید واقعا تنبل شدم درمورد کارهای خودم . نمی خوام که اینطور بمونه . نمی ذارم .

روزمره

lnbaran1 — Tue, 29 Sep 2009 20:18:18 GMT

نمی دونم گاهی کجای زمان ایستادم ؟

روزو شب بی نهایت سریع می گذره برام . امروز روز تولدم بود . آقای همسر ماموریت بود و بهم تبریک گفت . آمیتیس اولین نفری بود که بهم تبریک گفت .چون باباش روزقبلش بهش یاد آوری کرده بود . و او هم یادش بود . تا چشم باز کرد پرسید مامان کی برات تولد می گیریم . گفتم تولدی درکارنیست بعد از کیکی که باباش روز قبل از رفتن خریده بود و تو یخچال بود بهش دادم .کیک دست نخورده بود . میلم نمی کشید شمعی روشن کنم . غمگین هم نیستم . فقط انگار بی نهایت بی تفاوت شدم و این باعث شده که امسال عجیب ترین تولدم باشه . تلفن ها رو هم روتین جواب گفتم مثل هرسال از تبریک ها ذوق نکردم فقط یک اس ام اس که متن بسیار زیبایی بود چند لحظه ای خوشحالم کرد . شاید خسته ام . شاید چون مثل ماشین دارم به کارها می رسم .

تصمیم گرفتم که تو خونه خودم باشم و خودم و بچه ها رو عادت بدم که به ماموریت های باباشون عادت کنن . یک روزدوروزنیست که برم پیش مامان یا دائما به کسی وابسته شم . می خوام که چم و چونش دستم بیاد . بدم میاد که تبدیل شم به یک زن ضعیف . آمی تیدا الان یازده ماهش تمام شده . به زودی یک سالش می شه . همزمان دارم درموردکلاس هایی که برای آمیتیس درنظر گرفتم تحقیق می کنم . حجم کارها زیاد ه ، آخر شب که می شه تعجب می کنم که چطور به همه ی این کارها رسیدم اما آخر شب دیگه جنازه ام رو تخت می افته . می دونم که این ها همیشگی نیست و یک سال دست کم همینطوری سخت و پرکار درپیش خواهم داشت . بعد یواش یواش بهتر می شه اوضاع . می دونم .

لحظات شیرین هم زیادند . گاهی لحظات خودم رو خوشبخت ترین آدم روی زمین می دونم و مطمئنم که همه ی چیزهایی که الان دارم نعمته و این کوچولوها دارن از من چیزی می سازند که نبودم و چقدرظرفیتم داره بالا می ره و ...

اون ها من رو واقعی کردن و به زندگی نزدیک تر . نه فرصتی برای خیال پردازی هست و نه میلی براش . نه فرصتی برای یاد آوری گذشته و رویای آینده و نه میلی بهش . لحظه . فقط لحظه . با سماجت و اصرار می خوان که تو لحظه باشی . بهشون توجه کنی و جوابشون رو بدی . به محض این که می خوای بری تو هپروت ، درت میارن .این هم نعمتیه . مگه نه ؟ به جای این که سخت بگیرم روزم رو با هاشون و بازی هاشون و دنیاشون سر می کنم . و سعی می کنم سعی می کنم سعی می کنم قدر دان باشم ، هوشیار باشم ، شکر گزار باشم و مسئول . مسئول خودم ، حال خوب خودم و اونها .تمام نگاه اونها به منه !

اگه این کامپیوتر اجازه بده ، و مشکل پیش نیاره سعی می کنم زود زود بنویسم .شده کوتاه و چندخط . مشکل پیش بیاد شرمنده ام از این امورات چیزی حالیم نمیشه .

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

وزن فعلی ۷۰-۷۱ باید باشه . دوسه روزیه که خودم رو وزن نکردم .

اما دوسایز کم کردم نمی دونم چرا .شاید بس که دنبال بچه ها و کارها می دوم . واقعا می دوم ها . گاهی به خودم میام می بینم درحال دویدنم تمام مدت. لباس های قبل از بارداریم الان اندازه ام شده . با این که اون موقع ۶۳-۶۴بودم. دلم می خواد دوباره با برنامه ی جدی تر پیش برم ، اگه بخوام بنویسم خیلی نیاز به حمایت تون دارم . حالا تا این کامپیوتر سالمه سعی می کنم بنویسم .اگه غیبم زد بدونید دوباره کامپیوتره قاطی کرده و من دوباره پیدام می شه .

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

الناز جان خوشحالم برات . خیلی خوبه که مامان کنارت هست . آرشیدا یعنی دوماه فقط از آمی تیدا بزرگ تره ؟ هنوز شیر می خوره ؟

۱۵ آبان نمایشگاه باباست تهران . آدرس رو داری . روزش که دقیق شد همینجا می نویسم . شاید دوباره همدیگه رو دیدیم . ببوس دختر گلت رو .

21 الی 27 شهریور

lnbaran1 — Fri, 11 Sep 2009 23:01:18 GMT

وزن روز	شنبه	یک شنبه	دوشنبه	سه شنبه	چهارشنبه	پنج شنبه	جمعه
ناشتا			-
صبحانه			۴ تست جو دو خرما دوسوم قوطی کبریت پنیر یک ل شیر
م			یک ل چای یک خرما
ناهار			۱۳ ق برنج ماهی قزل آلا سبزی خوردن
م			نصف شلیل یک هلو یک ل چای یک کف دست نان پنیر خیار گوجه
شام			یک کاسه کوچک عدسی
بعدازشام			دو تست جو یک ل شیر دو خرما
مکمل ها			کلسیم آهن مولتی ویتامین
آب- مایعات بدون کافئین			۷
ورزش			نیم ساعت پیاده روی
خوشحالم به خاطر			-
توضیحات			چقدر خوردم ! دست کم سالم خوردم !

دوشنبه - دوروز گذشته کامپیوتر مشکل داشت نتونستم بیام و بنویسم .

روزمره

lnbaran1 — Wed, 09 Sep 2009 05:25:18 GMT

تلفن خونه ی مامان قطع بود و من هم نمی تونستم کانکت شم . جمعه برمی گردم تهران یک ده روزی هستم و دوباره برای عروسی یکی از بستگان برمی گردم . ماموریت های آقای همسر بیشترشده و من می خوام سخت نگیرم و به این راحت رفتن و اومدن عادت کنم . چهارساعت راه که چیزی نیست . اینجا امکاناتم بیشتره . البته نمی دونم تو زمستون چه اتفاقی می افته اما بهتره پیش پیش برنامه نریزم . حالا خوبه که یک ده روزی با اهل وعیال خونه ی خودم هستم .دلم برای خونه ی خودمون تنگ شد. بچه ها هم همینطور .

این چند روز آخر زیاده روی کردم . بیشتر ش هم عصبی خوری بود . فعلا نگران این چیزا نیستم . دوباره برگشتم رو روال . یک کم داری زیادی رو یک سری مسائل که می دونم بی اساسند حساس می شم . می دونم که نباید جدیشون بگیرم حتی این حساسیت الانم هم بی پایه است یعنی باید ازش بگذرم اما تو حالی هستم که می خوام گیر بدم به همه چیز .

آدما که کامل نیستند چرا انتظار اشتباه ندارم ازشون ؟چرا می خوام که همه چیز بی عیب ونقص باشه ؟

به نظرم از شنبه بتونم بیشتر بنویسم .

* الناز جون تو کامنت دونی پست قبل جوابت رو دادم .